Íslenskur Harðfiskur Frá landnámi hefur Þurrkun á fiski tíðkast á Íslandi. Skreið var mjög algeng í vöruskiptum á Íslandi fyrr á öldum og hefur skreiðin verið verslunarvara í Evrópu í meira en þúsund ár. Á seinni hluta 13. Aldar hófst útflutningur á skreið fyrir alvöru frá Íslandi og var skreiðin, ásamt lýsi og vaðmáli ein helsta útflutningsvara landsmanna. Íslendingar þurrkuðu fisk fyrr á öldum til að hann geymdist betur. Eftir að fiskurinn hefur verið flakaður er hann hengdur upp á sérstakar rár. Ránum er komið fyrir í hjalli, en það er sérstakt hús smíðað með það í huga að loftstreymi sé mikið í húsinu. Fiskurinn hangir í hjallinum í um 5 vikur og eftir að hann hefur verið tekinn niður er hann barinn eða valsaður. Sú aðferð að þurrka fisk í hjöllum lifir enn góðu lífi hér á Íslandi, enda hefur þessi aðferð verið notuð í hundruðir ára. Fyrir um 20 árum síðan hófu íslensk fyrirtæki prófanir á því að þurrka fisk í sérstökum klefum. Klefarnir líkja eftir öllum umhverfisþáttum, s.s. raka, hitastigi og vindi. Það eru margir ótvíræðir kostir sem fylgja inniþurrkun, þ.e. þurrkun í klefum því um jafnari gæði verður að ræða, nýtingin verður betri og um styttri þurrktíma er að ræða. Gullfiskur ehf. þurrkar fisk bæði í klefum og í hjöllum. Í klefunum er roðlaus ýsa þurrkuð, ásamt roðlausum steinbít, Gullskífum og bitafiski. Gullfiskur fær allan hjallþurrkaðan fisk frá Breiðadal í Önundarfirði, en þar er steinbítur og ýsa með roði þurrkuð.